در حدیثى از امام على بن الحسین(علیه السلام) مى‌خوانیم: هنگامى که درباره مرگ از آن حضرت سؤال شد، فرمود: «مرگ براى مؤمن مانند کندن یک لباس چرکین پرحشره، و گشودن غل و زنجیرهاى سنگین، و تبدیل آن به بهترین لباس‌ها، خوشبوترین عطرها، و راهوارترین مرکب‌ها، و مرفه‌ترین منزل‌ها است و نسبت به کافر مانند کندن یک لباس فاخر، و نقل مکان از منزل‌هاى مرفه، و تبدیل آن به کثیف‌ترین و خشن‌ترین لباس‌ها، و وحشتناک‌ترین منزل‌ها و عظیم‌ترین عذاب‌ها است».

در حدیث دیگرى از امام صادق(علیه السلام) مى‌خوانیم که: شخصى از حضرتش توصیف مرگ را خواست، امام فرمود: لِلْمُؤْمِنِ کَأَطْیَبِ رِیْح یَشُمُّهُ فَیَنْعَسُ لِطِیْبِهِ وَ یَنْقَطِعُ الَّتَعَبُ وَ الأَلَمُ کُلُّهُ عَنْهُ، وَ لِلْکافِرِ کَلَسْعِ الأَفاعِى وَ لَدْغِ الْعَقارِبِ أَوْ أَشَدِّ!:

«نسبت به مؤمن، همچون عطر بسیار خوشبویى است که آن را مى‌بوید و حالتى شبیه خواب به او دست مى‌دهد، و درد و رنج به کلى از او قطع مى‌شود! و نسبت به کافر، مانند گزیدن افعى‌ها و عقرب‌ها و یا شدیدتر از آن است»!.

به طور خلاصه مرگ، دریچه عالم بقا است، چنان که در حدیثى از على(علیه السلام)آمده که: لِکُلِّ دار بابٌ وَ بابُ دارِ الآخِرَةِ المَوْتُ: «هر خانه‌اى درى دارد و در خانه آخرت، مرگ است».

·

پسندیده شده توسط


شبکه مذهبی منتظران · طراحی . پشتیبانی رایانگان